Tai Ki Kung maestro Ming Wong CY

TAI CHI i CHI KUNG
STYL CHANG SAN FENG

  in English  wersja do druku 
Strona glówna » Mistrzowie i nauczyciele Tai Chi Kung (Tai Ki Kung) - styl Chang San Feng » mistrz Ming Wong C. Y. » Wywiad z Mistrzem Mingiem 
Jeżeli chcesz otrzymywać informacje o zajęciach i szkoleniach zdrowotnych, podaj swój email:

Wywiad

Wywiad z  Mistrzem Ming Wongiem C.Y. przeprowadzony przez Gaetano Ruvolo

(strona 2 z 3)
D.: Mityczny początek historii Tai Ki Kung odnosi się zazwyczaj do osoby Chang Sam Funga, jednak Pan mówi o  nim, jest dużo starszy.

Ming Wong: Chang Sam Fung utworzył Tai Ki Kung łącząc różne ćwiczenia, o  bardzo starożytnym pochodzeniu, praktykowane przez mistrzów taoistycznych w  górach Chin. Jedno, z  tych ćwiczen, zwane Siu Kao Tin ("dziewięć małych Niebios"), o  którym juz mówiliśmy, zwane także Kao Lun Kun ("moc, albo praca, dziewięciu kół") nawiązuje do powiązania tych dziewięciu kół z  dziewięcioma Małymi Niebiosami ciała ludzkiego, czyli dziewięcioma grupami stawów. Do tego ćwiczenia Chang Sam Fung dołączył formy pięciu Elementów w  postaci ich manifestacji spotykanych na Ziemi (chmury, góry, zwierzęta) i  formy bardziej "społecznie", z  formy "Matki" zwaniej Sab Sam Sae ("trzynaście podstawowych ruchów") i  "Dzieci", Kao Zi Lin Uan Kin ("dziewięciu Synów w  nieustannym ruchu").
Ten układ form pozostał w  swojej pierwotnej formie jako styl, kóry praktykujemy dzisiaj, podczas gdy w  ciągu stuleci powstały pewne mutacje formy, gdy niektórzy mistrzowie zwracali większą uwagę na te aspekty praktyki, które akurat bardziej im odpowiadały, zamiast utrzymywać całe bogactwo i  pełnię praktyki. Przenosząc się z  gór na niziny, Tai Ki Kung uzyskiwał bardziej społeczny wymiar, rozwijał swój aspekt bojowy. Specjalizowano się przede wszystkim w  zastosowaniach bojowych, lub też kładziono nacisk na aspekt taneczny albo gimnastyczny. Ostatecznie, w  czasie tego podziału Tai Ki Kung na różne style, zagubiono ogólną wizję tej sztuki, na rzecz dążenia do rozwijania tych aspektów, które pozwolą podekscytować, zainteresować i  dać natychmiastowe zadowolenie. Foma Ojca, określona jako nudna, nie jest już praktykowana w  żadnej innej szkole, ponieważ brakuje jej piękna charakterystycznego dla formy Matki i  aspektu bojowego charakteryzującego Dzieci.

D.: Czy Tai Ki Kung jest częścią bardziej obszernego nauczania?

Ming Wong: Chang Sam Fung usystematyzował formy ruchowe, które nazywamy Tai Ki Kung, aby pokazać bardzo jasno ruch Yin, ruch Yang, a  szczególnie taki sposób poruszania się, który jest zarówno Yin, jak i  Yang. Niełatwo utrzymać równowagę połączenia Yin i Yang. Na przykład niektóre kierunki w  dietetyce są zbudowane na statycznym przeciwieństwie między Yin i  Yang, bez uwzględnienia ciągłej i  będącej ich naturą, niejako "wrodzonej", wzajemnej przemiany tych dwóch spolaryzowanych sił. Ten sposób myślenia w  efekcie powoduje powstanie wykazów czynności, które należy wykonywać i  takich, kórych nie należy wykonywać. Białych i  czarnych, dobrych i  złych. Taoistyczna wizja świata, stworzona z  uwzględnieniem wzjemnego przenikania się, nieustannej tranformacji i  gry pomiędzy siłami Yin i  Yang, jest bardziej obszerna i  bezpośrednio łączy wszystkie przejawy przyrody i  życia, bez ograniczeń spowodowanych zideologizowaną klasyfikacją ich manifestacji.

D.: Czy istnieją reguły i  rytuały dokładnie określające sposób nauczania stylu Chang Sam Fung?

Ming Wong: Istnieją reguły i  rytuały, które mają pomóc uczniowi odbyć drogę, którą zaproponował Chang Sam Fung i  inni taoistyczni alchemicy.

D.: Czy chodzi o  jakieś tajemne nauczanie? Jak się je przekazuje?

Ming Wong: Podobnie, jak w  innych systemach, także w  taoiźmie istnieje bardziej wewnętrzne nauczanie, odnoszące się do głębszych aspektów natury jednostki, nie znajdujące szerokiego zainteresowania w  społeczeństwie. Jest ono otoczone aurą banału, która czasami maskuje "prostotę" tych bardzo głębokich przekazów. Zazwyczaj ludzie chcą jak najszybciej otrzymać zadowolenie i  coś namacalnego, z  rzeczy które praktykują i  nie są zadowoleni z  systemów nauczania, w  których, jak w  Tai Ki Kung, nauczyciel ciągle powtarza te same ruchy przez dziesięć długich lat i   nigdy nie objaśnia, nigdy nie mówi o  tym, co robi, a  jeżeli już, to bardzo mgliście, symbolicznie. Mój uczeń, który przd laty mieszkał w  Indiach opowiadał mi, że napotkał pewnego mało znanego nauczyciela Yogi, który nauczał małą grupę uczniów (…) . Ów młodzieniec z  Mediolanu poprosił mistrza o  naukę i  chciał wejść do wąskiego grona jego uczniów. Ale nauczyciel mówił mało lub milczał i  to nie tylko do niego. Tak samo odnosił się do swoich najstarszych uczniów. Kiedy go spotykał, tylko się uśmiechał i  pytał, czy dobrze się wyspał i  najadł.
Po pewnym czasie ten chłopiec, coraz bardziej zdziwiony zachowaniem nauczyciela, poprosił innych, starszych uczniów o  wyjaśnienie (…), Ci śmiejąc się, wyjaśnili mu, że dla człowieka bardzo ważną rzeczą jest odnalezienie harmonii w  bardzo prostych, ale podstawowych dla naszego życia zachowaniach, szczególnie takich, jak spanie i  jedzenie (…).Pod tym względem Taoizm podobny jest do pierwotnego, nie zrytualizowanego Zenu, w  którym mistrz stymulował ucznia do otwarcia się na to, co jest w  tej chwili, na życie, które go otacza. Podobnie mistrz taoistyczny mógł w  ciszy demonstrować ruchy Tai Ki Kung lub podróżować ze swoimi uczniami, jak zwykli turyści, zwracając tylko czasami uwagę na pewne szczegóły krajobrazu, objaśniając szczegóły architektury zwiedzanego domu, czy świątyni, albo pytając swoich uczniów o  fenomeny natury, takie jak gałęzie drzewa, ruchy zwierząt, czy też budowa muszli.

  <- poprzednia strona   (strona 2 z 3)   następna strona ->