Założyciel Chang San Feng
Istnienie Chang San Fenga jest udokumentowane i nie budzi wątpliwości, ale z jego postacią wiąże się tez wiele legend.
zobacz:Sen Chang San Fenga · Pieśni Chang San Fenga · Legendy o Chang San Fengu
![]() |
Chang San Feng urodził się w I-Chou, w obecnym obwodzie Liao-Yang w prowincji Liaoning 9 kwietnia 1100 n.e.
Jego przodek Chang Ti Si, założyciel szkoły taoistycznej Chen-Ya, żył na górze smoka i tygrysa, w okolicy słynnej z przebywających tam taoistów w prowincji Jiangxi. Jego ojciec Chang Chun-Jen, człowiek inteligentny i wykształcony, zdał egzaminy państwowe za panowania cesarza Tai Chung z dynastii Jin i Song i chociaż mógł objąć wysoki stanowisko pnstwowe, z powodu wrodzonego braku ambicji wybrał życie w górach.
Dawni Chińczycy uważali, że wygląd fizyczny odbija poziom inteligencji i charakteru osoby. Według legendy, Chang San Feng urodził się jak medrzec, ponieważ miał plecy krzywe jak żółw i spojrzenie żurawia. Jego wielki, okrągłe oczy były uważane za symbol inteligencji i długowieczności.
W wieku dwunastu lat zaczął studia klasyków Chińskich. Dzięki dobrej pamięci i niezwykłej bystrości umysłu został urzędnikiem państwowym.
Chang San Feng spędził czas medytując o swojej przyszłości podczas odwiedzin na górze Ko-Hung, gdzie Ko-Hung, minister cesarza Yuan (290-370 n.e.), miał stać się nieśmiertelnym.
Po śmierci swoich rodziców zrezygnował z zajmowanego stanowiska rządowego i wrócił do miejsca urodzenia na czas potrzebny, aby przekazać swój majątek krewnym. Zrobiwszy to, w towarzystwie dwóch młodzieńców, Chou Chen Te i Chiu Hsuam Ching, odbył trzydziestoletnią podróż w góry. W czasie tej podróży odwiedzał świątynie taoistyczne, mając nadzieję spotkania ludzi mądrych.
![]() |
Następnie zatrzymuje się w pobliżu gór Pao-Gi, które znane były z charakterystycznych trzech szczytów (San Feng). Od nazwy tych trzech szczytów pochodzi imię naszego bohatera. Mówi się, że w tym okresie swojego życia nauczył się Shao Lin Chuan.
W wieku sześćdziesięciu lat spotkał taoistę He-Lunga, którego imię znaczy "ognisty smok". Ten pustelnik przekazał mu metodę osiągnięcia nieśmiertelności, ale Chang przez cztery lata próbował ją zastosować bez większych rezultatów. Potem przeniósł się w pobliże świątyni taoistycznej na górze Wudan w prowincji Hubei.
Pewnego dnia, gdy patrzył przez okno świątyni, zobaczył walkę węża i orła. Tej samej nocy we śnie ukazał mu się bóg północy i gwiazdy polarnej Pa Ki Chan Mou Hin Tin Shan Tai, który powiedział mu, że sprawił, aby Chang San Feng zobaczył walkę dwóch zwierząt aby mógł stworzyć Tai Ki Kung. Podstawy , na których opiera się ta sztuka zawarte sa w 11 pieśniach, które Chang San Feng zostawił w swojej książce "Tai Ki Kung King".
Nosił zawsze to samo ubranie, w lecie, czy w zimie, zyskając sobie przezwisko brudnego taoisty. Ale miał zwyczaj robić lekarstwa na bazie tłuszczu z własnego ciała.
Studiował buddyzm z Liu Ping Chung (1216-1274) i z taoistą Leng Chien u mistrza Chan Hai Yun (1201-1256).
Umarł w Chin Tai w klasztorze Pao Chi w Shensi po uprzednim obwieszczeniu swojej zbliżajacej się śmierci. Podanie mówi, że zmartwychwstał i spotkał się z księciem Shu. Tai Tsu posłał taoistę San Shan, aby zaprosić ucznia Chang San Fenga, Ciu Hsuan Chinga na dwór, ale nie został on odnaleziony.
W 1459 Ing Tsung ogłosił go nieśmiertelnym, który przeniknął rzeczy tajemne. Dla taoisty znaczy to: usiąść w prawidłowej pozycji i transformować się (Tso-Hua), albo pójsć do nieba w świetle dnia (Pai-Jhi Sheng Tien) stapijąc swojego ducha z duchem kosmosu (Shih Chieh)
Był mistrzem praktyk seksualnych Fon Cion Pin. Poprzez kultywowanie pierwotnej esencji (Yuan Chin), absencję seksualną, oraz kultywowanie oddechu embrionalnego (Yuan Chi).
Był wielkim alchemikiem i razem z Shen Wan Sanem, rybakiem z Kian Su, udało mu się połączyć ołów i rtęć, otrzymając eliksir długowieczności.
Był nazywany panem siedmiu igieł, ponieważ studiował u wielkiego mistrza jednej prawdy Matangieonem, który nauczał używania dwunastu punktów akupunktury w zgodzie z dwunastoma miesiącami roku. Natomiast Chang San Feng używał tylko siedem igieł w zgodzie z porządkiem gwiazd Wielkiej Niedźwiedzicy.
U mistrza Feng Ya Yin o imieniu Dim Mak uczył się trzydziestu sześciu punktów akupunktury w celu leczenia i zabijania oraz studiował Chin Na, technikę chwytów i wykręceń, która pierwotnie była techniką masażu leczniczego. Oprócz tego Chang San Feng napisał utwór poetycki zatytułowany Zhe Lon In, czyli Ćwiczenie Sekretne o Spaniu bez Snu.
zobacz:
Sen Chang San Fenga · Pieśni Chang San Fenga · Legendy o Chang San Fengu




