Tai Ki Kung maestro Ming Wong CY

TAI CHI i CHI KUNG
STYL CHANG SAN FENG

   wersja do druku 
Strona glówna » Tai Chi Kung » Historia Tai Chi Kung » Chińskie sztuki walki 
Jeżeli chcesz otrzymywać informacje o zajęciach i szkoleniach zdrowotnych, podaj swój email:

Chińskie sztuki walki i  ich aspekty zdrowotne

W Chinach kontynentalnych ogólnie wszystkie sztuki walki określa się słowem Wu Shu (trad.: 武術; upr.: 武术; pinyin: wǔshù). Różne style i  szkoły, na jakie dzieli się chińskie sztuki walki, mają na dwa główne nurty: Wai Chia (style zewnętrzne) i  Nei Chia (內家; pinyin: nei4jia1) (style wewnętrzne).

Chi Kung, Tai Chi, Qigong, Warszawa - Chińskie sztuki walki Z_gory.JPG

Trening zewnętrznych sztuk walki skupia się na na rozwijaniu i  używaniu siły fizycznej.

Style wewnętrzne bardziej zajmują się aspektem medytacyjnym praktyki i  pracą z  energią Qi.

Najbardziej znanym stylem zewnętrznym jest Shaolin (少林).

Nazwa ta pochodzi od nazwy klasztoru w  którym ten styl powstał: Klasztor Shaolin (少林寺; pinyin: Shàolínsì).

Początek chińskich sztuk walki wiąże się z   przybyciem do Chin mnicha Buddyjskiego Ta Mo (菩提; pinyin: Damo), czyli Bodhidarmy.

Podczas panowania dynastii Liang (502 -557 n.e.) cesarz zaprosił go , aby głosił buddyzm, ale potem odsunał go od siebie, ponieważ Ta Mo nie podzielał poglądów cesarza na buddyzm.

W zwiazku z  tym Ta Mo odosobnił się w  pobiżu świątyni Shaolin (Młody Las), zbudowanej za panowania dynastii Wei (III wiek n.e.) w  górach Xiao Si w  prowincji Honan.

Poniewaz mnisi, których spotkał w  klasztorze byli bardzo słabi fizycznie, często chorowali i  nie byli w  stanie znieść ciężkiej praktyki medytacyjnej, Ta Mo odosobnił się na dziewięć lat w  jaskini obok klasztoru.

Powrócił z  tego odosobnienia z  dwoma napisanymi przez siebie dziełami: Yi Gin Ching(易筋經; pinyin: Yi Jin Jing, Wade-Giles: I  Chin Ching) (Klasyka Zmiany Mięśni/Ściegien) i  Shii Soei Ching (易筋經; pinyin: Xi Sui Jing, Wade-Giles: I  Chin Ching) (Klasyka Przemywania Szpiku/Mózgu).

W ten sposób powstał styl Shao Lin Chuan (少林拳; pinyin: Shàolín quán).